αυτοσύμβαση Αστικός Κώδικα

Συγγραφέας: Δήμητρα Παπαδοπούλου-Κλαμαρη

Επιστημονική σειρά: Βιβλιοθήκη Αστικού και Δικονομικού Δικαίου (Διεύθυνση: ΚΑΘΗΓΗΤΕΣ Γ. ΜΗΤΣΟΠΟΥΛΟΣ, ΑΠ. ΓΕΩΡΓΙΑΔΗΣ, Κ. ΚΕΡΑΜΕΥΣ, Ν. ΚΛΑΜΑΡΗΣ, Γ. ΟΡΦΑΝΙΔΗΣ, Δ. ΠΑΠΑΔΟΠΟΥΛΟΥ, Ι. ΣΠΥΡΙΔΑΚΗΣ, Μ. ΣΤΑΘΟΠΟΥΛΟΣ)

Αριθμός στη σειρά: 37

Ημ/νία Κυκλοφορίας: 01/05/2000

ISBN: 978-960-15-0240-8

Γλώσσα: Ελληνικά

Σελίδες: XX+367

Περίληψη:
Στη μελέτη της η σ. αναλύει το ενδιαφέρον από πρακτικής και θεωρητικής πλευράς θέμα της αυτοσυμβάσεως δηλαδή που συνάπτει κάποιος ατομικά και ως αντιπρόσωπος άλλου ή της συμβάσεως που συνάπτει κάποιος ως αντιπρόσωπος άλλων. Η σύμβαση αυτή είναι κατ’ αρχήν απαγορευμένη κατά τον Αστικό Κώδικα (άρθρο 235).
Δικαιολογητικός λόγος της απαγορεύσεως είναι ο φόβος του νομοθέτη, ότι ο αντιπρόσωπος, μπροστά στο δίλημμα, να προστατεύσει τα δικά του συμφέροντα ή τα συμφέροντα του αντιπροσωπευομένου, θα προτιμήσει τα δικά του (ή, αντίστοιχα, του ενός εκ των αντιπροσωπευομένων) με αποτέλεσμα τη βλάβη των συμφερόντων του αντιπροσωπευομένου.

Η σ. θεωρεί ότι ο νομοθέτης με τη διάταξη 235 ΑΚ, εκφράστηκε αφ’ ενός ευρύτερα, αφ’ ετέρου στενότερα από το σκοπό της διατάξεως. Χρησιμοποιώντας την τελολογική ερμηνεία καταλήγει στο συμπέρασμα ότι είναι επιτρεπτή η αυτοσύμβαση, όταν δεν υπάρχει ο κίνδυνος συγκρούσεως συμφερόντων και, αντίστροφα, ότι η αυτοσύμβαση δεν επιτρέπεται σε όσες περιπτώσεις υπάρχει στις σχέσεις αντιπροσώπου-αντιπροσωπευομένου, ο κίνδυνος συγκρούσεως συμφερόντων.

Η κρίση για το εάν υπάρχει σύγκρουση συμφερόντων, δεν μπορεί όμως, τονίζει η σ., να γίνεται συγκεκριμένα σε κάθε ατομική περίπτωση, γιατί τούτο θα έθετε σε κίνδυνο την ασφάλεια των συναλλαγών. Η κρίση για την ύπαρξη ή έλλειψη κινδύνου συγκρούσεως ανάμεσα στα συμφέροντα του αντιπροσώπου και του αντιπροσωπευομένου θα πρέπει να γίνεται αφηρημένα, με βάση το είδος της επιχειρούμενης αυτοδικαιοπραξίας.


Δείτε όλη τη σειρά εδώ